layout-wrota-lipiec2014-tlo-roln-kulin

rolnictwo.

 

layout-wrota-lipiec2014-przestrzen

mowiaca przegladarka    slabowidzacy   epuap

lipiec 2018
P W Ś C Pt S N
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

wrotapodkarpackie.pl

 

layout-wrota-lipiec2014-tlo-wrota-glowna

layout-wrota-lipiec2014-tlo-przedmiot-puste

Biomasa

Obecnie obserwuje się wzrost zainteresowania alternatywnym paliwem, jakim jest biomasa. 
Należy wziąć od uwagę kilka składników, które zaliczamy do biomasy: 
• Biomasa stała – drewno, zrębki, słoma, siano, zboża, kukurydza itp. – przeznaczone na spalanie lub współspalanie do produkcji ciepła lub prądu; 
• Biomasa na biokomponenty i biopaliwa ciekłe – rzepak, kukurydza, słonecznik, owies do produkcji biokomponentów lub biopaliw płynnych; 
• Odpady zwierzęce, roślinne oraz pościekowe do produkcji biogazu. Do produkcji biogazu możemy używać wszystkich powyższych zachowując odpowiednie proporcje i odpowiedni proces fermentacji. 

Potencjał Podkarpacia w produkcji biomasy jest bardzo duży ze względu na rolniczy charakter regionu. Spora część województwa ma warunki klimatyczno – glebowe sprzyjające produkcji rzepaku (72 % z 540 tys. ha jest w klasach bonitacyjnych 1 – 4 i nadaje się do uprawy rzepaku). Dzięki istniejącej sieci odbioru ( rozwiniętej na skutek programu realizowanego przez Samorząd Województwa) istnieje możliwość kontraktacji rzepaku w kilku punktach na terenie regionu. Niemal 60 % ludności województwa mieszka na wsi, co oznacza również ogromny potencjał ludzki na terenie Podkarpacia.

 
Należy rozdzielić sposób wykorzystania biopaliw stałych w sposób przemysłowy i przydomowy, polegający zwykle na prostym procesie spalenia. Przemysłowe wykorzystanie jako najintensywniej rozwijające się może być przykładem dobrej praktyki zagospodarowania potencjału. Przemysł poszukując tańszych i czystszych źródeł energii z niż do tej pory rozwija i wdraża nowe technologie. Obecnie jedną z lepszych metod wykorzystania jest spalanie ze zgazowaniem. Metoda wykorzystuje zgazowanie do produkcji ciepła i biogazu, który można również spalić lub wykorzystać do produkcji energii elektrycznej w generatorach napędzanych silnikami tłokowymi lub turbinami gazowymi. Wzorcowym rozwiązaniem może tu być agregat zasilany gazem wykorzystujący silnik tłokowy jako dolne źródło dla pompy ciepła i napęd sprężarki oraz prądnicy.

 
Należy zaznaczyć, że gaz użyteczny może być pozyskiwany w wiele różnych sposobów. 
 przez zgazowanie: dostarczenie innego gazu np. tlenu o wysokiej temperaturze, przez procesy fermentacji biomasy w postaci ciekłej lub stałej. 
 kolejnym ze sposobów pozyskiwania biopaliwa jest piroliza tzn. rozkład biomasy w ściśle określonej temperaturze i obecności gazów np. tlenu. Efektem takiego działania jest olej pirolityczny, łatwy w transporcie i przechowywaniu. Należy jednak zaznaczyć, że piroliza jest bardzo skomplikowanym i jest ciągle w stadium badań i dopracowania, a efekt końcowy jest silnie uzależniony od jakości surowca. 
 innym sposobem wykorzystania biomasy jest samodzielne spalanie lub współwspalanie z paliwami kopalnymi. 

Szansą rozwoju dla Podkarpacia są również biogazownie miejsko – wiejskie, gdzie surowcem dla produkcji gazu mogą być począwszy od spreparowanych odpadach rzeźniczych rozpoczynając przez odpady produkcji rolniczej wszelkiego typu z obornikiem włącznie oraz odpadach z gastronomii i hotelarstwa a na odpadach organicznych z każdego gospodarstwa domowego kończąc. Po przetworzeniu otrzymujemy biogaz o zawartości metanu ok. 70% i doskonały nawóz rolniczy. Biogaz przy odpowiednim oczyszczeniu może uzyskać czystość na poziomie 97% i jest wtedy doskonałym paliwem do gazowych silników samochodowych. Do rozwoju tego typu inwestycji potrzebna jest konsolidacja wszystkich zainteresowanych stron: samorządu, inwestora, i rolników. Samorząd Województwa Podkarpackiego chętnie wspiera tego typu inwestycje na swoim terenie, a dodatkowym bodźcem dla inwestorów może być wsparcie finansowe z Regionalnego Programu Operacyjnego. Rolnictwo należy uznać za podstawowe Źródło, ponieważ odnawialność tego zasobu wacha się od kilku miesięcy do 2 lat. Uprawy roślin energetycznych są w tej chwili dochodowym przedsięwzięciem a będzie jeszcze bardziej w związku z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy o realizacji współwspalania w elektrowniach od 5% w roku 2008 do 60% w roku 2014.


Do najbardziej wydajnych na terenie Polski roślin energetycznych należą: miskant olbrzymi, ślazowiec pensylwański, mozga trzcinowa, wierzba wiciowa, słonecznik bulwiasty (topinambur). Należy jednak zauważyć że własności poszczególnych szczepów mogą być bardzo zróżnicowane, np.: w przypadku miskanta jest to genotyp 117. Wartości opałowe roślin, suchej masy wahają się od 12 kJ/kg do 18 kJ/kg. Jeśli chodzi o wymagania glebowe nie są nadto wygórowane (niektóre gatunki dobrze tolerują 5 i 6 klasę – potwierdzone uprawy nie laboratoryjne), podstawową zależnością są warunki wodne na terenie. Innym istotnym elementem jest nawożenie, jeśli jest to możliwe można zamknąć obieg przez nawożenie odpowiednie popiołami lub pozostałościami z biogazowi. Musi to następować w określonym czasie cyklu rocznego odpowiednio przygotowanym nawozem. Inną formą pozyskania biomasy jest zużywanie produktów z dotychczasowego profilu produkcji jak zboża, słoma, siano. Podkarpackie to ogromny potencjał także dla upraw energetycznych czekający na inwestycje.


Równie istotną gałęzią przetwarzania biomasy jest wytwarzanie biodiesla z roślin oleistych. W naszym klimacie najefyktywnieszą z upraw w tej chwili jest rzepak i tak jw. wydajność ściśle zależy od odmiany. 

Więcej informacji można uzyskać: 
w siedzibie Podkarpackiej Agencji Energetycznej Sp. z o.o. w Rzeszowie 
ul. Szopena 51 lok. 213 
35 – 959 Rzeszów 
tel. 017 867 62 80 
fax 017 867 62 82 
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 
www.pae.org.pl 
oraz na stronie internetowej www.baza-oze.pl